сцежки кандрата крапивы

«Сцежкі Кандрата Крапівы»

Кандрат Крапіва — вядомы беларускі пісьменнік, байкапісец, драматург, сатырык і мовазнавец. Яго сапраўднае прозвішча — Атраховіч. Нарадзіўся ён 5 сакавіка 1896 года ў вёсцы Нізок на Міншчыне.

Дзяцінства будучага пісьменніка было нялёгкім. Ён рос у сялянскай сям’і, з малых гадоў дапамагаў бацькам па гаспадарцы: пасвіў жывёлу, працаваў у полі. Але Кандрат вельмі любіў вучыцца і чытаць. Ён скончыў школу, здаў экзамены на настаўніка і некаторы час працаваў у вёсцы.

Жыццё Кандрата Крапівы прайшло праз складаныя гістарычныя падзеі: ён удзельнічаў у войнах, працаваў у газетах і часопісах. У час Вялікай Айчыннай вайны быў рэдактарам сатырычнай газеты-плаката «Раздавім фашысцкую гадзіну». Сваімі творамі ён падтрымліваў людзей, высмейваў ворагаў і верыў у перамогу.

Найбольш вядомыя творы Кандрата Крапівы — байкі, сатырычныя вершы і п’есы. У байках «Дыпламаваны Баран», «Ганарысты Парсюк», «Дзед і баба» ён з гумарам выкрываў ганарыстасць, глупства, хлусню і пыху. Яго творы не толькі смешныя, але і павучальныя: яны дапамагаюць зразумець, як не трэба паводзіць сябе ў жыцці.

Кандрат Крапіва пісаў таксама п’есы. Асабліва вядомая камедыя «Хто смяецца апошнім», у якой высмейваюцца кар’ерызм, падман і невуцтва. Пісьменнік умеў трапна заўважаць недахопы людзей і паказваць іх праз смех.

Акрамя літаратуры, Кандрат Крапіва займаўся беларускай мовай, працаваў над слоўнікамі, быў вучоным і акадэмікам. Ён шмат зрабіў для развіцця беларускай культуры. Яго жыццёвыя сцежкі прывялі ад простай вясковай хаты да вялікай літаратуры і навукі. Кандрат Крапіва застаўся ў памяці народа як мудры, таленавіты і справядлівы чалавек.