Паразважайце, што магло б здарыцца пасля вайны з мішкам, жукам, барадатым у расказе пра смелага ваяку мішку і аб тым, як ён любіў маліну.

Пасля вайны мішка, хутчэй за ўсё, вярнуўся б у родны лес. Ён ужо не быў бы проста лясным ласуном, які любіў маліну, а стаў бы сапраўдным героем, загартаваным выпрабаваннямі. Спачатку яму магло быць цяжка прывыкнуць да цішыні: падчас вайны ён навучыўся заўсёды быць напагатове, ратаваць таварышаў і не баяцца небяспекі. Але паступова мірнае жыццё, пах лесу і салодкая маліна дапамаглі б яму забыць жахі вайны. Магчыма, мішка расказваў бы маладым звярам пра мужнасць, сяброўства і пра тое, што сапраўдная смеласць патрэбна не дзеля славы, а дзеля абароны іншых.

Жук таксама мог вярнуцца да свайго звычайнага жыцця. Ён, напэўна, пасяліўся б недалёка ад мішкі і часта прыходзіў да яго ў госці. Перажытая вайна зрабіла б іх сапраўднымі сябрамі. Жук мог расказваць усім пра подзвігі мішкі, але сам мішка, хутчэй за ўсё, саромеўся б пахвалы і казаў, што проста рабіў тое, што павінен быў зрабіць. Разам яны аднаўлялі б лес, шукалі б ежу, дапамагалі б тым, хто пацярпеў, і радаваліся б кожнаму спакойнаму дню.

Барадаты пасля вайны, магчыма, вярнуўся б дадому да сваёй сям’і. Ён не забыў бы мішку і жука, бо на вайне яны сталі яму амаль роднымі. Часам барадаты мог прыходзіць у лес, прыносіць мішку пачастункі або дапамагаць даглядаць малінавыя кусты. У час такіх сустрэч сябры ўспаміналі б загінулых таварышаў і гаварылі пра тое, як важна берагчы мір.

Мне здаецца, што мішка ўрэшце знайшоў бы вялікую малінавую паляну і зрабіў яе сімвалам новага, спакойнага жыцця. Ён дзяліўся б ягадамі з жуком, барадатым і іншымі сябрамі. Такім чынам, пасля вайны герояў чакала б не толькі радасць перамогі, але і цяжкая праца па аднаўленні жыцця, узаемная падтрымка і моцнае сяброўства, якое нарадзілася ў самыя небяспечныя часы.